Voor mij telt de tijd niet in jaren of dagen
maar in herinneringen
en er komen geen nieuwe bij.
Ik moet het doen met die er waren
ze vervagen mettertijd.
Er zijn de foto’s en de verhalen
de blikken in de ogen van jouw
dochters en de mijne
en soms zomaar een gebaar.
Daarom schrijf ik een liedje voor jou
voor jou lief, alleen voor jou.
Buiten waait de wind nog net zoals toen
ik achterop de fiets door het donker
naar de bioscoop
met jou de stad doorkruiste,
ook dat is een herinnering.
Omdat jij er niet meer bent
het leven dat wij nu leven niet meer kent.
Geen nieuwe plannen, avonturen
die maak ik nu alleen.
Daarom schrijf ik een liedje voor jou
voor jou lief, alleen voor jou.
De rode kater is bejaard nu
ons oude huis verkocht.
Ik ben dezelfde en ook anders
maar ik weet heel erg zeker dat je mij
direct herkennen zou
en in gedachten
lach ik jou nu toe, mijn lief.
Daarom schrijf ik een liedje voor jou
voor jou lief, alleen voor jou.
Het zijden draadje van d eliefde
heeft mijn hart vast hier op aarde
en het jouwe ergens daar.
Je zit in mijn herinneringen
maar nog dieper in mijn hart.
Daarom schrijf ik een liedje voor jou
voor jou lief, alleen voor jou.
Alleen voor jou.
Wat deed dit verhaal met je?
Wil je reageren? Dat kan bij het oorspronkelijke verhaal op Substack. Je kunt me ook rechtstreeks schrijven.