Heel af en toe kom ik jou tegen
onverwachts
zo uit het niets.
Heel af en toe spreek ik jouw naam uit
zomaar in een zin
als ik denk aan jouw wilde haren
op de fotohoes van een lp.
Herinneringen van jouw vader, je broers
ik geef ze door aan jouw dochters
meer is er niet te geven
behalve de liefde die ik voel.
Heel af en toe droom ik
dat wij nog gewoon samen zijn
en ik je vertel over
mijn dag.
Herinneringen herinneren mij aan jou
de liefde die ik doorgeef
stopt niet, is er altijd.
Wat deed dit verhaal met je?
Wil je reageren? Dat kan bij het oorspronkelijke verhaal op Substack. Je kunt me ook rechtstreeks schrijven.