Aan de randen van mijn ziel
zitten kleine scheurtjes
Je kunt ze lastig zien
maar voelen des te meer.
Rafelige randjes
ontstaan uit steeds
meer leven.
Ik wil ze zo graag lijmen
of gladstrijken misschien.
Niemand heef thet eeuwig leven
niemand heeft dat ooit gezien.
Misschien als je in God gelooft.
Als je goed naar binnen kijkt
in de diepten van mijn ziel
zie je dan de kleuren
of overheersen daar de schaduwen.
Ik zou ze willen verven
in het mooiste helder blauw
Ik wil zo graag weer schitteren
en voelen wie ik ben.
Wat deed dit verhaal met je?
Wil je reageren? Dat kan bij het oorspronkelijke verhaal op Substack. Je kunt me ook rechtstreeks schrijven.